కథా కళా ఝంకృతులు

విన్నావా! రాజుకు ‘కర్పూర వసంతరాయ’లనే బిరుదుండేదని తెలియగానే కవి గుండెలో ‘సహస్ర మల్లికల సౌరభం’ ఒక్కసారిగా వీచినట్లయిందట. ఒక్క పదమే ఈ కావ్య సృష్టికి మూలకారణమైంది. నాగస్వరం వింటే నాగు పడగ విప్పినట్లు ‘కర్పూర వసంతరాయ’ శబ్దం వినగానే కవి సృజనాత్మక శక్తి సహస్ర ఫణాలుగా విచ్చుకుంది. కావ్యానికి ‘కర్పూర వసంతరాయ’లన్న పేరునే స్థిర పరచినాడు.